“Ik ben tot mijn grote spijt overleden, maar ik mag nu toch nog meedoen, als dode dan. Ik kom pas tot ‘levenï als iemand even aan mij denkt. Dan glip ik door die kier naar binnen.â€
Met deze woorden van Ada begint de film ‘Happy Endï. Vijftien jaar geleden is Ada gestorven en nu waakt ze regelmatig aan het bed van Simon, haar doodzieke echtgenoot. Beiden hebben Auschwitz overleefd. Na de oorlog hebben zij geprobeerd een nieuw leven op te bouwen met hun enige dochter Lea. Drie keer getrouwd, maar kinderloos gebleven, is Lea na haar moeders dood, voor haar vader gaan zorgen en heeft tevens de opvoeding op zich genomen van Isaac, haar halfbroertje. Isaac is geboren uit een kortstondige relatie van Leaïs vader met Dory, een violiste. Haar carriëre maakte het onmogelijk om voor haar zoontje te zorgen, waarna Lea zich over hem ontfermde. Dory hertrouwde later met Nico, die tussen zijn eerste en tweede huwelijk met haar, getrouwd was met Lea.
Isaac, inmiddels 18 jaar oud, manoeuvreert behendig tussen beide vrouwen. Hij heeft één obsessie: ‘met iemand de gaskamer overleven door 20 minuten elkaars adem over te nemenï.
Zomer 1995. In de woning van Simon, Lea en Isaac, is iedereen bijeen gekomen om Simonïs naderend einde te bespreken. Zelfs Leaïs onderduikmoeder, Riet, is er om haar ‘Liesjeï bij te staan.
Pien arriveert met haar zeven kinderen en ontmoet Hans, haar ex-man, die uit Amerika is overgekomen. Meer dan tien jaar geleden heeft hij alles achter zich gelaten en ontvluchtte hij de vrouw, die voor hem ‘joodsï was geworden en hem zeven kinderen schonk. Na hun scheiding heeft Pien elk contact tussen haar kinderen en hun vader tegengehouden.
Chaim is haar oudste zoon, die voor zijn zes broers en zusters, de ‘vaderï-rol op zich heeft genomen. Hij is verliefd op de wat oudere Xandra, de bewoonster van het grote huis naast dat van Simon. Zij is de dochter van ouders, die kort na Adaïs dood, door een auto-ongeluk zijn omgekomen. Ze is opgevoed in totale onwetendheid over het verleden van haar ouders en de herkomst van een riante erfenis. Samen met Isaac (‘… dat wij er zijn is alleen maar lastig, want dat groeit maar en doet maar en lijkt helemaal niet op wat er vroeger wasï) vormen zij de ‘derde generatieï, die is opgegroeid met fotoïs en verhalen van hun -in de oorlog vermoorde- grootouders en familie, in plaats van ze zelf te hebben gekend.
Wat moet er met Simon gebeuren? Een doodzieke 83-jarige, voor wie ‘één uur boven de grond meer waard is dan een eeuwigheid er onderï?
Tijdens de bijeenkomst wordt het duidelijk, dat elk van de aanwezigen, een eigen agenda en ‘urgentieï heeft: Lea heeft een reis geboekt naar China, om er een cursus acupunctuur te volgen. Nico, die ontslag nam als geneesheer-directeur van een groot ziekenhuis, heeft onlangs besloten nog eenmaal in zijn leven, zijn medische kennis te gebruiken, om armen en zieken in Afrika te helpen. Zijn vrouw, Dory, smeekt hem haar niet opnieuw in de steek te laten, maar zijn besluit staat vast en alleen de crisis rond Simon, zijn ex-schoonvader, houdt hem nog hier. Ook blijkt nu voor het eerst, dat Simon zijn woning aan Hans heeft verkocht, zonder dat Lea en Isaac hiervan op de hoogte waren. Simon redde het financieel niet langer en Hans zag een kans om zowel hem te helpen, als om dit huis, dat hij altijd als zijn ‘familiehuisï had beschouwd, te gebruiken om zijn kinderen weer vaker te kunnen zien!
Met toenemende weerzin en woede heeft Isaac het gedoe en gedraai van de ouderen gadegeslagen. Tenslotte neemt hij een besluit, denkend dat hij – in Adaïs woorden: ‘… het beste doet, dat iedereen opgelucht zal zijn. Na maanden ziekte, Simon uit zijn lijden verlossen.â€


del.icio.us
blinklist
digg
Facebook
Furl
ma.gnolia
Newsvine
Pownce
reddit
StumbleUpon
Technorati
Twitter