Babaji, an Indian Love Story is een poëtische documentaire over het leven van een stokoude en kleurrijke Indiase Sjamaan. Babaji is volgens zijn dorpsgenoten ruim 107 jaar oud. Dagelijks daalt hij af in een zelfgegraven graf dat zich naast dat van zijn vrouw bevindt. Hier wacht hij tot de dood hen opnieuw zal herenigen. Jiska Rickels vertelt in Babaji een onwaarschijnlijk, lyrisch en soms ook komisch liefdesverhaal. Babaji heeft veel mensen van hun kwalen afgeholpen, maar kon de persoon van wie hij het meest houdt niet genezen. Geheel tegen de indoegebruiken in heeft hij zijn vrouw op zijn erf begraven. Zijn eigen graf ernaast is ook al klaar en elke ochtend gaat hij naast zijn vrouw liggen, wachtend op de dood. Wanneer een journalist van de Hindoestaanse Times een artikel schrijft over Babaji, verspreidt het nieuws zich snel. Mensen uit heel India komen kijken naar Babaji in zijn graf. Babaji wordt een ster, en de dood komt hem niet halen. Integendeel: ‘de dood loopt van hem weg,’ zegt een dorpsbewoner, die constateert dat Babaji er steeds jonger uitziet. Rickels, die eerder ‘Untertageï (2003) maakte en de internationaal bekroonde ‘4 Elementsï (2006), maakte een portret gebaseerd op gesprekken met dorpsbewoners, familie en Babaji zelf. Het verhaal van Babaji is vervlochten met traditionele Indiase muziek die de eeuwige thema’s liefde en dood becommentarieert.


del.icio.us
blinklist
digg
Facebook
Furl
ma.gnolia
Newsvine
Pownce
reddit
StumbleUpon
Technorati
Twitter